شعری که حضرت اباعبدالله (ع) در شب عاشورا در خمیه خود می خواندند - آیت الله تهرانی

۴۵ بازدید
منتشر شده در

..
شعری که حضرت اباعبدالله (ع) در شب عاشورا در خمیه خود می خواندند
یا دَهرُ اُفّ لَکَ مِن خَلیلِ
کَم لَکَ بِالاِشراقِ وَ الاَصیـلِ

مِن طالب وَ صاحِب قَتیل
وَ الدَّهرُ لا یَقنَــــعُ بِالبَـــدیلِ

و کُلُّ حَیٍّ سالِکٍ سَبیل
ما اَقربَ الوَعدُ اِلَی الرَّحیــلِ
وَ اِنَّما الاَمرُ اِلَی الجَلیـــــــلِ

ای دنیا! اف بر دوستی تو که بسیار از دوستان و خواستارانت را سپیده دمان و شامگاهان به کشتن می‌دهی و هرگز به بدیل آنان قناعت نمی‌ورزی. همانا کارها به خدای بزرگ واگذارده و هر زنده‌ای رهروی ناگزیر این راه است.

#آیت_الله_مرتضی_تهرانی
#پست_ویژه_شب_جمعه
#شب_زیارتی_ارباب
#عقیق
شعری که حضرت اباعبدالله (ع) در شب عاشورا در خمیه خود می خواندند - آیت الله تهرانی

دیدگاه

تا کنون برای این ویدئو دیدگاهی نوشته نشده است.

تمامی حقوق برای دیدستان محفوظ است.